Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2016

Εκεί που δε σε σπέρνουν κι εκεί που δε φυτρώνεις


Τη συγκεκριμένη ανάρτηση την γυροφέρνω στο μυαλό εδώ και πολύ καιρό, αλλά αυτές τις ημέρες,
διάφορα όμορφα στιγμιότυπα με βάλαν να κάτσω να τη γράψω.
Στα 23 παραδόξως μου είναι πολύ πιο εύκολο να πιάσω κουβέντα για πράγματα που πως να το πω,
δεν-είναι-πολύ-της-ηλικίας-μου-2016.


Μίλα μου για πάνες και γέννες, και μπιμπερό mimijumi και 'γω δε ξέρω τι, και θ'ακούσω με χαρά 
και με καμάρι και θα σου πω για το τι ωραίο ρούχο έφεραν φέτος τα h&m στα παιδικά, να δεις ένα φορμάκι μούρλια. Κυρίως μιλάω με μαμάδες και λόγω της ''δουλειάς'', το φυσικό ακόλουθο ήταν κάπου να άκουγα μαμαδίστικη κουβέντα. Αντίστοιχα, μου φαίνεται απόλυτα λογικό εφόσον έχω δει μωρά στη ζωή μου, (οκ είναι πλέον όλα σε ηλικία παιδικού και πάνω), αλλά ήμουν εκείνη η χαζοθεία-χαζοξαδέρφη που καθόταν, άλλαζε και τάϊζε και φυσικά χωρίς κανένα πρόβλημα.
Ανήκουν εδώ να σημειώσω στην ίδια κατηγορία, του να μιλάω για νυφικά και μπομπονιέρες, αλλά λόγω ''΄δουλειάς'' εκεί μονάχα δικαιολογούμαι.
Πολύς κόσμος τελευταία με την προσθήκη του βαφτισιμιού του mrΓ. στο background μας,
αλλά και την αναμονή για το δικό μου, με εμάς να κάνουμε βόλτες με το παιδί, το 'χουν λάβει ως ωραίο θέμα συζήτησης για το πως και πότε ν'αποκτήσουμε κι εμείς ένα βρε αδερφέ, ανεξαρτήτως γάμου. Λες και είπαμε να πάρουμε χρυσόψαρο ένα πράγμα. Δε θα μιλήσω για τα σχόλια εάν ήδη το έχουμε κρυφή έκπληξη. Wtf?
Γιατί το 'χει ο κόσμος, ν'ασχολείται με τ'αναπαραγωγικά του καθενός, για το πότε θα κάνεις πρώτο/δεύτερο/τρίτο/πας καλά μου θες και τέταρτο-, παιδί καθώς άλλη δουλειά δεν έχει όπως φαίνεται. Πέραν του βασικού, πως δεν έρχονται και κατά παραγγελία τα Bébé, πως ζευγάρια περνούν διάφορες διαδρομές για ν'ολοκληρώσουν την οικογένεια τους, ώπου το σχόλιο σου μόνο αρνητικά συναισθήματα μπορεί να φέρει όσο εσύ τους το τρίβεις έτσι απλά, πέραν των ζευγαριών που δεν αισθάνθηκαν κι ούτε αισθάνονται ότι θέλουν/είναι έτοιμοι ποτέ για παιδί (σοκ και δέος), υπάρχει και μια ακόμη περίπτωση.
Το δεν είναι δική σου δουλειά.
Όσο μου κάνεις διάλεξη για το πόσο άχαρη είναι η ζωή μας χωρίς παιδί, και πως σπαταλάμε τα χρόνια μας γιατί δεν έρχονται κι αυτά με τη μία πάντα (μωρέ τι μας λες), εγώ παρακολουθώ το δικό σου παιδάκι και σκέφτομαι 5+1 πράγματα που δε λέει και τόσο να κάνω εγώ κάποτε ως γονιός.
#1 να το γράφω όταν κλαίει δίπλα μου επειδή θέλω να μιλήσω
Παράδειγμα σαφώς από τον δικό μου όμορφο οικογενειακό περίγυρο.

Αλλά το τι βλέπεις γύρω σου, διαμορφώνει κι αυτό που αισθάνεσαι μέσα σου τελικά.


Το να μην ανήκεις ηλικιακά στο περιβάλλον που θέλουν οι γύρω,
βλάπτει σοβαρά την ψυχική σταθερότητα σου τελικά.


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου