Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Αποχαιρετώντας τον Οκτώβρη και γιορτάζοντας Halloween στην Ελλάδα

Και να λοιπόν που μπήκαμε στις τελευταίες ημέρες αυτού του φθινοπώρου, μέρες που τα τελευταία χρόνια έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Ίσως επειδή είναι οι πιο ήρεμες, βροχερές, ώπου nesting και χουχούλιασμα πάνε μαζί, αλλά και τόσο τους πηγαίνει ο ζεστός καφές με κανέλα του πρωί, οι σούπες και η ανασυγκρότηση στο δικό μας σπίτι.
Κι ενώ ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου, πάντα περνιέται για καλοκαίρι και φέτος δεν κατάλαβα καν πως πέρασε, ο Οκτώβρης, άφησε πίσω του πολλά στιγμιότυπα. Για την ακρίβεια ήταν ο πρώτος που σχεδόν μου γλίστρησε κι αυτός από τα χέρια, με πολύ λίγο ύπνο, εργασία και αξέχαστες στιγμές.
Σε μία από αυτές θα σταθώ λίγο παραπάνω, της Κυριακής 2.10, όταν μετά από ένα τρελό σ/κ (με τρεις βαπτίσεις), το απόγευμα της ίδιας ημέρας, οργανώθηκε άλλη μία, όταν ο mrΓ. έγινε νονός.



Το περίμενα η αλήθεια είναι πως δε γινόταν να έχουμε προσωπικά σχέδια και να έχω ελεύθερο χρόνο, είναι ας το πούμε η αδυναμία μου το να τρέχω και να μην προφτάνω. Το '14 στο cocktail πάρτι μας ακολούθησε μετά τη Τετάρτη, ένας γεμάτος μήνας, πέρσι οριακά δεκαπενταύγουστο είχαμε ένα μικρό κενό, έτσι φέτος όταν οι γονείς του μικρού και ξαδέρφια του mrΓ. έκλεισαν ημερομηνία, ακολούθησαν μαζί κι άλλα events.
Κι ενώ απ'όλες ήταν η πιο laid back βάπτιση, φυσικά κι αυτό δε με σταμάτησε, με αποτέλεσμα πολλά να μείνουν τελευταία στιγμή να γίνουν και μερικά αναβλήθηκαν τελείως, το πρωί/μεσημέρι της ίδιας ημέρας (κυρίως δικές μου 4όροφες τούρτες) και δυστυχώς ορισμένα πράγματα ακόμη και ξεχάστηκαν. Σε φωτογραφικό υλικό υπάρχει ελάχιστο, έτσι έχοντας κλείσει δικό μας φωτογράφο τελευταία στιγμή για λόγους επαγγελματικής ασυμφωνίας με αυτόν της οικογένειας (και 'μενα ένα βήμα πριν το σοκ να δω μήνες ετοιμασιών να πηγαίνουν στράφι στις φωτογραφίας), έτρεχα μεταξύ οργάνωσης και να καμαρώσω κι εγώ λίγο το νονό. Στο μέρος μου είχα το εκκλησάκι που όχι μόνο ήταν κοντά σε σπίτι μας και του πατρικού του mrΓ. αλλά και είχε νεοκόρισσα με απίστευτη καλοσύνη και κατανόηση (όσο εγώ κρεμούσα κορδέλες και έτρεχα πάνω κάτω).
Πολλά δεν έγιναν έτσι όπως είχα στο μυαλό μου, δε βάφτηκα καν, ξεχνάμε κομμωτήρια και beaute (εδώ να πω πως το χρυσό μου κορίτσι που στάθηκε φέτος σε όχι λίγες ετοιμασίες δίπλα μου, έσωσε την ημέρα κάνοντας μου στο πίσω μέρος ενός αμαξιού από τους πιο όμορφους κότσους/κοτσίδα/χτένισμα που μου έκαναν ποτέ, κι αυτό με 'μενα να τρέχω να φύγω, ακόμη με νωπό μαλλί και τη φαεινή ιδέα μου να βάλω αφρό;-πιο εγώ, δε γίνεται).
Παρ'όλα αυτά κανείς, μα κανείς δε το κατάλαβε φυσικά, ο βασικός μας στόχος, οι καλεσμένοι να αισθανθούν δηλαδή οικογενειακά και να απολαύσουν το μυστήριο, ήταν κι αυτός που καταφέραμε. Δεν έφυγε κανείς αμέσως μετά το τέλος και η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ζεστασιά.
2.10 φυσικά, δεν ήταν τυχαία ημέρα.
Ο μικρός είχε τα πρώτα του γενέθλια, τη βάπτιση του και τέλος γιόρταζε κι ένα από τα δύο του ονόματα.
Μελέτιος-Κυπριανός.


Για τον μικρό gentelman δε θα πω πολλά, απίστευτα ήρεμος (αν κι αυτός με ελάχιστο ύπνο) γελαστός και ανυπόμονος να βουτήξει μέσα στο νερό! Μας μοίρασε χαμόγελα και πως άλλωστε να μην, αφού δοκίμασε και πρώτη φορά γλυκό! (λίγο κρέμα από τη τούρτα του)
Θα επιστρέψω σε αυτή τη μέρα μόλις πάρουμε τις φωτογραφίες, αλλά έχω μερικές που κατάφερε όλο και κάποιος να βγάλει.



Την Τετάρτη της εβδομάδας που ακολούθησε φυσικά και του έφτιαξα μια τούρτα όλη δική του αλλά και οι τρελοί νονοί του τον γεμίσαμε με την αδυναμία του (όπως φάνηκε από το #1 τεράστιο μπαλόνι του που βρέθηκε ξεφούσκωτο στην κούνια του χιχι), τα μπαλόνια!








Ο υπόλοιπος Οκτώβρης πέρασε γεμάτος με διάφορα καλά.
Είχε ετοιμασίες φυσικά και λίγο ακόμη έλλειψη βιταμίνης S(leep).


Είχε σούπες και ζεστά φαγητά






Βόλτες και ψώνια για το μικρό (τον κακομαθαίνουμε εννοείται!)











Αλλά και το δεύτερο highlight του μήνα, το αγαπημένο μου Halloween, που γιορτάζουμε χωρίς ντροπές στο σπίτι μας και φέτος περάσαμε ένα απόγευμα με καλή παρέα!














 Αυτά τα λίγα λοιπόν και με ξεστόλισμα μας βρήκε ο Νοέμβρης. Προσωπικά είμαι σε μια κατάσταση αναδιοργάνωσης και ανασυγκρότησης, να μπω στους συνηθισμένους μου χειμωνιάτικους ρυθμούς και δεν είναι μακριά κι ο Δεκέμβρης φυσικά.


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου