Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Η σκοτεινή πλευρά των γιορτών

Επίσημα έχουμε μπει στο δεύτερο μισό του Νοέμβρη, που για πολλούς σημαίνει και η αρχή των προετοιμασιών για τα Χριστούγεννα. Άλλοι ξεκινούν τώρα, άλλοι την επόμενη βδομάδα κι άλλοι έχουν ήδη κάνει τα πρώτα βήματα, ο καθένας με τον δικό του ρυθμό.
Οι ετοιμασίες αυτές, γεμάτες χαρά και ανυπομονησία αλλά και γεμάτες λίστες για ψώνια, δώρα, στολισμούς, ρεβεγιόν, οικογενειακές και φιλικές μαζώξεις, τραπεζώματα και αλλαγές, σε κάποιους φέρνουν ένα κόμπο στο στομάχι.
Κι αν έχεις αυτό το σύμπτωμα ή το έχεις νιώσει στο παρελθόν, δεν είσαι ούτε αναίσθητος ούτε grinch των Χριστουγέννων, παραμόνο έχεις δει και την ανάποδη πλευρά και δεν είσαι ο μόνος. Συνταγογραφείται αποχή από την τρέλα των ημερών, βαθιές αναπνοές και υπομονή στη χαρά των γύρω σου.
1,5 μήνας ακόμη.

2015




Από μικρή που άρεσαν οι γιορτές. Ειδικά τα Χριστούγεννα, μαζί με τη Πρωτοχρονιά είχαν τη μοναδική λάμψη, την αίσθηση της ανανέωσης, μια καινούρια αρχή, μια καθαρή γυρισμένη σελίδα.
Στο σπίτι στολίζαμε αρχές με μέσα Δεκέμβρη, κι όλο αργότερα όσο μεγάλωνα. Μου έκανε εντύπωση που μια-δυο χρονιές φέραμε δέντρο 24 Δεκεμβρίου ακόμη, μιας κι ο μπαμπάς μου, το μόνο που δε διαπραγματευέται είναι αυτό να είναι αληθινό, σε γλάστρα ή ακόμη και συναρμολογημένο από κλαδιά, ψηλό, στραβό, φουντωτό ή κλασσικό, το δέντρο στο πατρικό μου ήταν, είναι και προβλέπω πως θα είναι πάντα αληθινό. Η μυρωδιά του έλατου είναι από μόνη της και αρκετή για να φέρει τις γιορτές στο σαλόνι μας και το διαφορετικό σχήμα κάθε χρόνια μια πρόσκληση για τα στολίδια και τα λαμπάκια. Ξεστολίζαμε πάντα πολύ αργά, κι αυτό γιατί ακολουθούν και το παλιό ορθόδοξο ημερολόγιο, δικαιολογημένα τα Χριστούγεννα ξεκινούσαν λίγο αργότερα στο σπίτι αλλά κρατούσαν επίσης περισσότερο, όταν η τρέλα των ημερών περνούσε γύρω κι εμείς είχαμε άλλον έναν γύρο εορτασμών.
Βέβαια αυτή είναι η καλή πλευρά. Όταν είσαι παιδί φυσικά και δεν έχεις καμία ευθύνη.

Η πρώτη μας χρονιά στο δικό μας σπίτι, τα Χριστούγεννα δεν πήγαμε πουθενά, δε θυμάμαι αν κάναμε γενικά κάτι αλλά σίγουρα είχαμε ακυρώσει οτιδήποτε, τη Πρωτοχρονιά δεν άλλαξαν ιδιαίτερα τα πράγματα αλλά θυμάμαι πως βγήκε αληθινό το ότι όπως πέρασα εκείνη τη νύχτα, έτσι πήγε όλη η χρονιά. Οι γιορτές τότε έχασαν την γυαλάδα τους, είχαμε δέντρο, είχαμε στολίδια και μάλιστα ετοιμασίες ξεκινήσαμε νωρίς αλλά χτυπάει τη πόρτα η πραγματικότητα, οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες και ξεθωριάζει το σκηνικό.

Φυσικά κάθε χρονιά δεν είναι ίδια, αλλά τις επόμενες χρονιές παρατήρησα πως οι γιορτές έρχονται ολοένα και πιο νωρίς κάθε χρόνο. Τη πρώτη φορά, όταν είδα χριστουγεννιάτικα είδη τέλη Σεπτέμβρη στο κατάστημα που πήγα για αστερίες και θαλασσινά στοιχεία, κοντοστάθηκα απορρημένη. Το δικαιλόγησα φυσικά λόγω της προετοιμασίας που απαιτείται από τα μαγαζιά αλλά απέφευγα τους γεμάτους γλίτερ και μπάλες διαδρόμους μέχρι τον Δεκέμβρη. Βέβαια όταν δύο βδομάδες αργότερα, το μάτι μου πήρε παρομοίως στολισμένα μαγαζιά στο δρόμο, να φοράω κοντομάνικο και να σκάει ο τζίτζικας, ένιωσα σαν να είχα αφήσει το μάτι της κουζίνας ανοιχτό στο σπίτι. Λες και ξέχασα τη λίστα όσων είχα να κάνω για τις γιορτές και ήταν 9 παρά 1' της παραμονής. Μου άφησε μια πικρή γεύση που με ακολουθεί και σήμερα.

Το άγχος των γιορτών.

Μέσα από το μυαλό περνάνε πολλές σκέψεις...
Τί θα φτιάξω φέτος; Πώς θα στολίσω; Θα έρθει κόσμος; Δώρα; Πόσα δώρα; Τί να πάρω; Πού θα πάμε; Θα πάμε; Με ποιόν θα περάσουμε τα Χριστούγεννα; Και για τη Πρωτοχρονιά; Θα είναι όλα έτοιμα;

Ας πούμε πως είναι κάτι που μπορείς να αντέξεις όταν ήδη όλα έχουν ξεκινήσει, αρχές Δεκεμβρίου για παράδειγμα. Με πιάνει και 'μενα μια αισιοδοξία, τα πράγματα βρίσκουν τον τρόπο τους να γίνουν, άλλα διαπραγματεύονται, άλλα αλλάζουν, σε παρασέρνει η γλυκιά ατμόσφαιρα των ημερών και όπως και να 'χει το τρένο έχει ήδη ξεκινήσει για τον προορισμό του.

Δύο μήνες πριν ζεις τον πανικό, κυρίως τον οικονομικό πανικό.
Το να μπεις κι εσύ στο παιχνίδι, φορτώνοντας ότι τραβάει η ψυχή σου σε κάρτες για να τα βρεις 4 μήνες αργότερα, είναι κακή ιδέα. Το να κερδίσεις το λαχείο, χαζή σκέψη, το να πουλήσεις νεφρό, παρατραβηγμένο.

Έμαθα να παίρνω μερικές βαθιές ανάσες και να στρέφω το βλέμμα μου αλλού.
Κάθε οικογένεια έχει τον δικό τους ρυθμό άλλωστε, που παρομοίως αλλάζει και κάθε χρόνο.
Βέβαια υπάρχουν και σπίτια κυριολεκτικά 365 ημέρες το χρόνο γιορτινά. Ω ναι.

Μέσα στις πιο χαρμόσυνες στιγμές, στις πιο γεμάτες ημέρες, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Είναι κρυφή φυσικά στη πλειοψηφία κι ο καθένας το περνά μόνος του σχεδόν.

Παρ'όλα αυτά μπορείς να το νικήσεις, βρίσκεις τη δύναμη, το πραγματικό νόημα των ημερών, πίσω απ'όλα. Μπορείς να βοηθήσεις κάποιον άγνωστο σε 'σενα ή γνωστό, ακόμη και τον εαυτό σου, όποιος και να το χρειάζεται. Γίνονται μικρά θαύματα μέσα σε αυτές τις ημέρες, άλλα φανερά άλλα τα αντιλαμβανόμαστε μήνες μετά. Και όλες οι αγορές, στα στολίσματα, φαίνονται μετά χαζά.

Αν περνάει; Ναι φυσικά. Έχεις τόσα να κάνεις θέλεις δε θέλεις, αν και μερικές φορές βρίσκεις με το ζόρι τη διάθεση ή την όρεξη, κι έχεις κι εκείνο το βλέμμα απορίας για τους γύρω, μα πως στο καλό;

Ας είναι μια χρονιά διαφορετική η επόμενη, άλλωστε αυτή ήταν ήδη καλύτερη από την προηγούμενη, άρα κάτι καταφέραμε. Έρχονται γιορτές, κι αν καθυστερήσουν λίγο, δε πειράζει :)


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου