Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Αααααα, κρουαζιέρα θα σε πάω (ή πώς πήγαμε πρώτες διακοπές)


Διακοπές. Μέρες χαλάρωσης, ηρεμίας, ηλιοθεραπείας, άμμου ανάμεσα στα δάχτυλα και δροσερό θαλασσινό αεράκι σε κάποιο νησί, όταν ξεφεύγεις από τη πραγματικότητα...
Ή όχι. Και πότε θα πας; Και πού; Και πού θα μείνεις; Πόσες μέρες; Πού θα βγεις για φαγητό; Πόσο θα πάει το μαλλί; Πού θα βγεις; Πώς θα μετακινηθείς; Και κυρίως, με τί τελικό budget;

7 χρόνια μαζί, 5 στο ίδιο σπίτι, καιρός να πάμε διακοπές δε νομίζεις αγάπη μου;
Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.
Προσωπικά (έλεγα) δεν καιγόμουν για ταξίδια και να σερνόμαστε στις παραλίες, εδώ που τα λέμε, έχουμε μία που κάνει φανταστικά τη δουλειά της στα 5' από το σπίτι. Το κενό που μας έβγαινε ήταν κι αυτό λίγο στη μέση, 22-26 Ιουλίου.
Και μιλώντας για διακοπές, το τελευταίο που θέλω είναι να μαγειρεύω/ψάχνω τι θα φάμε, μαζεύω/κάνω δουλειές και γενικώς να νιώθω πως είμαι στο σπίτι, μόνο κάπου χιλιόμετρα μακριά, πληρώνοντας το. Όχι ευχαριστώ, δε θα πάρω.

Στις all inclusive διακοπές λοιπόν, η αναζήτηση δεν έβγαζε και πολλά. Τα περισσότερα ξενοδοχεία είναι ΒΒ ή έχουν επιλογή από ένα ακόμη γεύμα και δεν περιέχουν τα ποτά/τη διασκέδαση/τις εκδρομές φυσικά, κι όλες οι άλλες επιλογές βλ. νησί-διαμονή-εισιτήρια, ήταν εκτός budget.

Ώσπου bingo! Κρουαζιέρα. 3/4 ημέρες, αναχώρηση στις 22, all inclusive, επιλογή από 2 βασικές διαδρομές, τουρ στα νησιά κι όλα αυτά 246ε το άτομο. Είπα πως είναι μέσα και τα ποτά; All inclusive baby.

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Ένα νέο blog, πολλές ιστορίες

Το blog αυτό το χρωστάω πολύ καιρό τώρα.
Βλέποντας Gordon Ramsay's Kitchen Nightmares, ένα πολύ ζεστό βράδυ αυγουστιάτικης Πέμπτης, πίνοντας ένα γεμάτο παγάκια αραιωμένο arizona tea ρόδι, απέκτησε τελικά url.
Κι έχω πολλά να πω αλλά δεν θα ζουληχτούν προς το παρόν όλα σε μια ανάρτηση.
Πιστέψτε με, παρά είναι πολλά. Και μπορεί να έχω αφήσει ένα άλλο blog παραπονεμένο με
τα της φετινής χρονιάς, αυτή εδώ η γωνιά είναι ακριβώς ότι πρέπει για συνταγές, diy, ιστορίες
καθημερινής τρέλας που δεν ήξερα (και δεν μοιραζόμουν) πως ταιριάξω στο mary's lab.

Φυσικά πρώτες έρχονται οι φετινές μας, πρώτες διακοπές μαζί, που μπορεί να δίσταζα ως τη τελευταία στιγμή να κλείσουμε αλλά ονειρεύομαι τουλάχιστον μία φορά την ημέρα (από 10), το γλυκό μας Olympia-κι, το πλωτό μας σπίτι για 4 (οκ τρεις χρονικά ημέρες).
Μια ανάσα πριν τις 14.08, χρωστώ ένα χρόνο μετά και τον αρραβώνα μας.

Προς το παρόν όμως, a redy pepper from May.
Είμαι ένα λαμπρό παράδειγμα μαγιάτικου λουλουδιού, ή μιας τρελής ταυρίνας.
Το redy pepper ήταν και το όνομα που ξεκίνησα κάποτε, από το πρώτο (χαμένο από password) e-mail μου. Τρομερή τρέλα στα 14 σχεδόν, με τους RHCP ήταν το πρώτο που επέξεξα τότε.
Παραδόξως 9 χρόνια αργότερα, μπορώ να πω, το ταμπεραμέντο της πιπεριάς μου ταιριάζει γάντι.
Και μπορεί να μην είμαι ούτε ολυμπιακός ούτε φαν του κόκκινου, αλλά κάτι με το redy-Mary, κάτι με το redy-ready για όλα, ήρθε κι έδεσε.

Αν είστε φαν μιας ζωής γεμάτης τρέλα, μεγάλων αναρτήσεων και ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή μιας 30άρας μέσα στη ταυτότητα μιας 23χρόνης, είστε στο σωστό μέρος.
Καθίστε να σας βάλω ένα παγωμένο τσάϊ, με μπόλικα παγάκια.